به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خطوط، امیر قطر در دیدارش با رئیس دولت ایران، پیراهن شماره ۲۲ تیم ملی کشورش را به نام ابراهیم رئیسی به او تقدیم کرد.
عکس جالبی است؛ کشور یکی پاییز آینده جامجهانی فوتبال را برگزار خواهد کرد، کشور دیگری آخرین بار ۴۶ سال پیش میزبان یک تورنمنت معتبر بوده است. واپسین مسابقات مهم بینالمللی که در ایران برگزار شد، جام ملتهای آسیا در سال ۱۹۷۶ بوده است. کشور یکی صاحب برجستهترین تلویزیونهای ورزشی جهان است که حق پخش انحصاری مهمترین بازیهای دنیا را مثل آب خوردن میخرد، کشور دیگری دو تا شبکه ورزشی دارد که مسابقات خارجی را «بیاجازه» و مسابقات داخلی را «با گردن کلفتی» پخش میکنند؛ مفت و مجانی.
کشور یکی کمپ عظیم اسپایر را دارد که بایرنمونیخ آنجا اردو میزند، کشور دیگری در پایتختش هنوز همان یک ورزشگاه فرسوده آزادی را دارد که در زمستان از همه جایش آب چکه میکند، ورزشگاهی که کنفدراسیون برای برگزاری فینال لیگ قهرمانان، دویست و خردهای اشکال از آن گرفت. کشور یکی با کمتر از ۳ میلیون جمعیت بومی چهار نماینده قبراق در لیگ قهرمانان دارد، کشور دیگری همین چند هفته پیش شاهد حذف مفتضحانه پرسپولیس و استقلال از آسیا بود.
کشور یکی برای پوشاندن حفرههای تاریخیاش اسطوره وارد میکند و از امثال گواردیولا و بکهام برای تبلیغ اسمش سود میبرد، در کشور دیگری علی دایی را خانهنشین میکنند، برای مهدویکیا پرونده میسازند و علیه علی کریمی در انتخابات فدراسیون کودتا راه میاندازند...
۱۱ سال پیش که قطر آمریکا را کنار زد و میزبان جام جهانی شد، مسئولان ایرانی لاف مشارکت در برگزاری این مسابقات را میزدند و میگفتند برخی بازیها در کشور ما انجام خواهد شد. ۱۱ سال بعد از آن تاریخ، امروز مسابقات پرسپولیس در هندوستان، دیدارهای استقلال در عربستان و بازیهای تیم ملی در بحرین برگزار میشود. بله؛ سهم ما از مشارکت با قطر در برگزاری جامجهانی همین پیراهنی بود که تقدیم رئیس دولتمان شد. خیلی مراقبش باشید.