يکشنبه ۲۹ اسفند ۱۴۰۰
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خطوط، ویدئوی پربازدید این روزها، فیلم مشت‌های گره کرده‌ای است که محمد دانشگر بعد از دربی تهران به این و آن حواله می‌دهد. واضح است که چنین حرکتی در فرهنگ ما، معنایی زشت و غیرمحترمانه دارد. پرسپولیسی‌ها شاکی هستند و استقلالی‌ها می‌گویند چیزی نیست، فقط رفتار پارسال عیسی آل‌کثیر را تلافی کرده است.
وسط این پرتاب مشت‌ها، نفرت‌پراکنی‌ها و سطح فرهنگی که روز به روز ذلیل‌تر می‌شود، یاد گل ۱۲ سال پیش کریم باقری به استقلال می‌افتیم. در حالی که ۶ دربی پیاپی تهران مساوی شده بود، بهمن ۸۸ کریم باقری در آخرین دقایق شهرآورد از فاصله ۳۰ متری یکی از زیباترین گل‌های تاریخ این بازی را زد و سرخ‌ها را برنده کرد.
وقتی شادی بی‌نهایت معمولی آقا کریم تمام شد، دقایقی بعد کاپیتان پرسپولیس در میکس‌زون گفت: «پیش از هر چیز از هواداران استقلال بابت گلی که زدم عذرخواهی می‌کنم. دوست نداشتم آنها ناراحت ورزشگاه را ترک کنند، اما بالاخره فوتبال همین است. دفعه بعدی شاید آنها برنده شوند.» گوگل کنید، عین کلماتش است.
در این آشفته‌بازار چندش‌آور، شما می‌توانید هوادار عیسی یا دانشگر باشید، با فیلم و عکس مشت‌های گره کرده آنها، علیه برخی هموطنان، همشهریان یا حتی اعضای خانواده‌تان که فقط رنگ دیگری را دوست دارند رکیک‌گویی کنید. بگذارید اما انتخاب ما کریم باقری باشد. بیخود نیست که نام امثال او در تاریخ می‌ماند و ۱۰ سال بعد از بازنشستگی، هنوز صغیر و کبیر حرمتش را نگه می‌دارند. بیخود نیست هیچ‌کس اسمش را بدون پیشوند «آقا» به زبان نمی‌آورد. او کجا و امثال شما کجا؟
ظرف شخصیتی شما کوچک است. با مشت‌ها و فحش‌های‌تان مشغول باشید و البته یادتان باشد در این دنیای گرد، شاید فردا نوبت طرف مقابل شد که به شکل بدتری تلافی کند. وای از فرهنگی که در آن کورس توهین، مسابقه نفرت در بگیرد. عجب سقوطی سرنوشت ما بود.