به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خطوط، این فقط و فقط یک یادآوری ساده و بیغرض تاریخی است؛ بهتر است فیلم شکست پرسپولیس برابر نفت تهران را در زمان سرمربی کروات دید، شاید نشان بدهد یکی از مهمترین اسرار موفقیت برانکو ایوانکوویچ در فوتبال ایران چه بود و او چطور توانست بر خاکستر پرسپولیس، کاخی چنان باشکوه بنا کند.
۶ سال پیش در چنین روزی، دو هفته مانده به پایان لیگ پانزدهم پرسپولیس در ورزشگاه مملو از جمعیت آزادی به مصاف نفت تهران رفت. آنها برای قهرمانی نیاز مبرم به کسب پیروزی داشتند. بعد از ۸۳ دقیقه حمله بیثمر سرخها، نفت گل اول را به وسیله وحید امیری زد، شیرازه میزبان از هم پاشید و بعد هم گل دوم به ثمر رسید. منتهی گل اول یک نکته مهم داشت. وحید امیری که آن زمان پیراهن زرد نفت را به تن داشت، در موقعیت آفساید صاحب توپ شد و گل زد. بلافاصله بعد از پایان مسابقه هم کارشناسان داوری این گل را مردود دانستند. واکنش برانکو اما چه بود؟
این عین کلماتش است: «ما به ارگانهای اجرایی فوتبال اعتماد داریم. درست است که گل اول نفت آفساید بود، اما دلیل اصلی باخت، خودمان هستیم. برابر نفت مثل بازیهای قبلمان نبودیم. حریف هم خیلی خوب دفاع کرد و مزدش را گرفت.» او در ادامه همین مصاحبه از بازیکنانی که اشتباه فردی کرده بودند هم تمام قد حمایت کرد.
پرسپولیس دو بازی پایانی را برد، اما باز هم قهرمان نشد. پرچمی که در حساسترین هفتهها بالا نرفت، جام را از زیباترین پرسپولیس دهه ۹۰ گرفت، اما برانکو لام تا کام حرف نزد. نه آن روز و نه روزهای بعدش. خبرگزاریها برای مصاحبه بعد از بازی برانکو این تیتر را انتخاب کردند: «سرمان به کار خودمان گرم است.» و با همین فرمول سريال قهرمانیهای بیرحمانه پرسپولیس از راه رسید.
اگر میبینید مربیان ما امروز تقریبا در همه تیمها به خاطر یک اوت و کرنر و آفساید و تعویض زمین و زمان را به آتش میکشند و آینده را در حسرت گذشته میسوزانند، دلیلش این است که آنها «برانکو» نیستند. به همین سادگی.