سهشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱
قديمي ترين بنايي که در فارس آثاري از آن باقي مانده و همين آثار حيرت و تعجب گردشگران داخلي و خارجي را برانگيخته بناي تخت جمشيد است.
اين بنا که کتاب ها و آثار قلمي و تصويري زيادي پيرامون چگونگي احداث و ساخت آن نوشته شده تا به آنجا ناباورانه مي نمايد که اريک فروم در کتاب ارابه خدايان ساخت آن را به مخلوقاتي از کرات و سيارات ديگر نسبت داده و عنوان نموده بشر آن زمان قادر به ساخت چنين بناهايي در قرون کهن که قدمت آن به 2500 سال مي رسد نبوده است.
قديمي ترين مسجدي که آن را به يعقوب ليث صفاري نسبت مي دهند مسجد جامع عتيق شيراز است.
بسيار بناهاي تاريخي ديگري در اقصي نقاط و مراکز استان هاي کشور داريم که از پس قرنها هنوز ماندگار مانده اند و گردشگران از مشاهده آنها لذت مي برند و متعجب مي شوند.
بر اين اساس و به شهادت بناهاي کهن و مانا ايرانيان در صنعت ساختمان سازي دستي بالاتر از دست انسان هاي ديگر در جهان آن روز و روزگاراني چند داشته اند.
حال با اين همه امکانات و تجهيزات ماشيني و دانشگاه هايي که در مقطع دکتري، مهندسان عمران، سازه و معماري تربيت مي کنند و نظارت هاي فني که ناظرين شهرداري ها دارند و ايراداتي که معمولاً در طراحي نقشه و محاسبات آن سازمان هاي نظام مهندسي مطرح مي کنند چه شده است که ساختمان رفيع و بلندمرتبه اي مي سازيم که ايمن نيستند؟
يا مهندسان و معماران و بناها از تجربه و سواد کافي برخوردار نيستند و يا ناظرين در ايفاي وظايف خود کوتاهي مي کنند و يا مصالح ساختماني از کيفيت بالايي برخوردار نيستند و يا مصالح مورد لزوم و تعريف شده به مقدار کافي مصرف نمي شود و يا همه اين موارد قابل بررسي و مسئله اند.
در هر صورت فساد مالي و سوءاستفاده براي ارزان سازي مطرح است. چرا بعضي از کارشناسان ساختمان عنوان مي کنند عمر ساختمان هاي جديد در ايران 30 سال است؟ در صورتي که ما ساختمان هاي قابل استفاده 1200 سال قبل هم داريم؟ و اگر همين ساختمان ها و بناهاي قديمي که آثاري از آنها باقي است مورد تاخت و تاز و تخريب مهاجمان متجاوز قرار نمي گرفتند چه بسا قرن ها قابل استفاده بودند!
متأسفانه فساد اداري در شهرداري ها و نظام مهندسي ها رخنه کرده و ناظرين ساختمان ها بعضا به خوبي و براساس معيارها و ضوابط اعلام شده به وظايف خود عمل نمي کنند.
چرا؟ اين سئوالي است که پاسخ آن نياز به بررسي و مشاهدات عيني دارد.
چرا پست و سمت ناظرين شهرداري ها را پستي نان و آب دار تلقي مي کنند؟
مگر حقوق اينگونه افراد در ماه چه اندازه است که پس از 3 الي 4 سال مي توانند ميلياردها تومان براي خانه سازي خود و يا شراکت در ساخت و سازها سرمايه گذاري کنند؟
چرا کارخانجات توليد مصالح ساختماني مانند سيمان، تابوک، آجر و تيرآهن ها به لحاظ کيفي با يکديگر تفاوت دارند؟
آيا سازندگان براي سود بيشتر از کيفيت و کميت مصالح مي کاهند؟
چه نظارت هاي دقيقي در کم و کيف مصالح در حال ساخت داريم؟
چه روابط ذي نفوذي نهادينه شده که در مورد فرو ريختن ساختمان متروپل آبادان 12 نفر از مسئولان و متصديان دستگير مي شوند و خطاي آنان را محرز اعلام مي کنند؟
متأسفانه سرعت در همه کارها ما را به همان نسبت زود هنگامي آسيب پذير کرده است و رشته کار را از دست بعضي مسئولان بيرون کرده.
آيا ما به يک تجديدنظر کلي در امور نظارت نيازمنديم؟
آيا به تصويب قوانين بازدارنده و اعلام مجازات هاي سنگين براي خاطيان نياز است؟
آيا بايد ساختمان هاي آسيب پذير را اصلاح و يا تخريب کنيم که شاهد چنين فجايعي نباشيم؟
آيا نبايد ديوارهاي فرسوده و در حال ريزش باغ هاي رها شده و کوچه ها و خيابان هاي در حال ريزش را که مالکان آنها حاضر به اصلاح و يا تخريب نيستند براي پيشگيري از صدمات بدني عابران به استناد اصل لاضرر و لا ضرار في السلام تخريب کنيم؟ آيا نبايد در حفظ جان مردم جدي تر باشيم؟
تا اين همه خسارت را متحمل نشويم؟
والسلام