چهارشنبه ۱۵ دی ۱۴۰۰
کیومرث یزدان پناه درو
اتفاق مراسم معارفه استاندار آذربایجان شرقی را از هر منظر که نگاه کنی، تلخ و دردناک بود که به واسطه بازتاب‌های گسترده داخلی و خارجی، باید آن را سیلی به حیثیت ملی قلمداد کرد.
آنچه در معارفه استاندار از تبریز روی خروجی رسانه های داخلی و خارجی قرار گرفت ، به حدی تلخ و گزنده بود که با هیچ گفتمانی نمی توان پیامدهای منفی آن را توجیه نمود.
اینکه هویت ضارب به دلیل گذشته اش و انتصابش به خانواده معظم شهدا بخواهد بر اصل موضوع سرپوش بگذارد، کاری غلط و فقط کتمان حقایق تلخی است که بنا بر دلایل متعدد امنیتی و پیامدهای سیاسی این اتفاق تلخ نباید به سادگی از کنار آن گذشت.
این موضوع به دلیل وجوه مختلف سیاسی، امنیتی از چند منظر جای بحث و تحلیل جدی دارد، که نباید از پردازش به آنها غفلت کرد.
اولین نکته در تحلیل و بررسی این موضوع می تواند مساله نارضایتی عمیق از شیوه و ادله های سیاسی انتخاب برخی استانداران در دولت جدید باشد، که در خصوص استان آذربایجان شرقی به عرصه نارضایتی ها و گله گذاری های عیان رسیده بود و چهره بسیار بد و پر هزینه خود را در مراسم یکم آبان ۱۴۰۰ نمایان ساخت.
نکته دوم سهل انگاری های ناشی از بی توجهی به اهمیت و ماهیت مراسم های رسمی و مهم در کشور است که به نظر می رسد خیلی ساده گرفته شده است. مثلا تصور کنید اگر فرد ضارب به جای سیلی زدن، با سلاح سرد یا روشی دیگر به استاندار منتخب حمله می کرد!! آنوقت چگونه می شد تبعات آن را در مراسمی که ظاهرا باید خاص و با تدابیر ویژه باشد توجیه کرد؟َ!
یا تصور کنید اگر فرد ضارب که به راحتی و خونسردی هر چه تمام جلوی وزیر کشور و دیگر مقامات ارشد کشوری و استانی حاضر در مراسم به بالای سن می رود و ریلکس در گوش استاندار منتخب می خواباند، با روشی دیگر به وزیر کشور حمله می کرد، چه اتفاقی می افتاد؟!
حال سوال این است که حضور افراد غیر مرتبط در مراسم چگونه میسر شده است؟ درحالی که تجربیات بسیار تلخی را در این زمینه طی سالیان اخیر داشته ایم!!
مگر این مراسم ها از قبل برنامه ریزی شده نیست؟ و میهمانان مراسم مگر از قبل تعیین نمی شوند؟! پس چرا این بی نظمی پر هزینه رخ می دهد؟!
سوال دیگر این است که تشریفات وزارت کشور و استانداری آذربایجان شرقی مگر بر ورود و خروج مدعوین نظارت کافی نداشتند؟! زیرا آنگونه که در فضای مجازی انعکاس پیدا کرد، بیانگر این بوده که ضارب قبلا استاندار منتخب را تهدید کرده بودند.
از بعد حکمرانی سیاسی نیز اقدام زشت در تبریز، سیلی بر صورت حکمرانی مقتدر و مشروع استاندار جدید بود، که بعنوان زخمی کاری در طول دوران خدمت وی باقی خواهد ماند.
آنچه مسلم است اینکه هم از جنبه امنیت ملی و هم از جنبه حکمرانی سیاسی، به هیچ وجه نمی توان سیلی تبریز را نادیده انگاشت و آن را کم اهمیت جلوه داد.