به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خطوط، روایات فراوانی در منابع معروف و دسته اول تاریخی و اهل سنت آمده است که، به صراحت بیانگر این روز است.
آیه مباهله درباره حضرت علی، حضرت فاطمه، امام حسن و امام حسین نازل شده است. رویداد مباهله از رویدادهای صدر اسلام است که هنگامی که پیامبر اسلام و اهل بیت او یک سو و مسیحیان نجران در سوی دیگر، آماده مباهله یا نفرین دروغگو شدند.
پیامبر اسلام به موازات مکاتبه با سران دول جهان، و مراکز مذهبی نامه‌ای به اسقف نجران ابوحارثه نوشت، و طی آن نامه ساکنان نجران را به آیین اسلام دعوت کرد. شصت تن از زبده‌ترین و داناترین مردم نجران، انتخاب شدند و در راس آنان سه پیشوای مذهبی بود، که به مدینه اعزام شدند، تا درباره اسلام جویا شوند.
این اولین باری است که مدینه، میهمانان این چنین غریبه را به خود می بیند. کاروانی متشکل از ۶۰ میهمان ناآشنا، که لباس های بلند مشکی پوشیده اند، و به گردنشان صلیب آویخته اند.
نمایندگان نجران به محضر پیامبر رسیدند، و از موضوع رسالتش جویا شدند. پیامبر فرمود من شما را به آیین توحید، و پرستش خدای یگانه، و تصمیم در برابر اوامر او، دعوت می‌کنم.
سپس آیاتی چند از قرآن، برای او خواند. مسیحیان نجران در مقابل منطق وحی، ناگزیر شدند راه مجادله را در پیش گیرند. آنان، پیشنهاد مباهله را دادند. در آن زمان پیک الهی، برای پیامبر نازل شد، و پیامبر را نیز به مباهله مامور ساخت.
سوره آل عمران، ایه ۶۱ :
<<پس هر کس با تو درباره عیسی در مقام مجادله برآید بعد از آنکه به احوال او آگاهی یافتی، بگو: بیایید ما و شما فرزندان و زنان و کسانی را که به منزله خودمان هستند بخوانیم، سپس به مباهله برخیزیم (در حق یکدیگر نفرین کنیم) تا دروغگویان (و کافران) را به لعن و عذاب خدا گرفتار سازیم.>>
طرفین به فیصله دادن مسئله از طریق مباهله آماده شدند، و قرار شد فردا همگی برای مباهله حاضر و آماده شوند، قرار بود که مباهله در نقطه خارج از شهر مدینه در دامنه صحرا انجام گیرد.
نفس‌های همه حاضران در سینه حبس شده و همه چشم‌ها به دروازه مدینه خیره شده بود. به نقل از شیخ مفید و شیخ طوسی، پیامبر از میان مسلمانان و بستگان فقط چهار نفر را برگزید، و این چهارتن، جز علی و فاطمه و حسن و حسین کسان دیگری نبودند.
تعجب و حیرت همراه با نگرانی و وحشت بر دل مسیحیان سایه افکند.
اسقف که صدایش از التهاب میلرزید، گفت همین نشان حقانیت است.
به جای اینکه لشکری را برای مباهله بیاورد، فقط عزیزان و نزدیکان خود را آورده است. پیداست که به حقانیت دعوت خود مطمئن است.
او عزیزترین کسانش را سپر بلا ساخته است.
حضرت رسول نیز فرمود :پس از من اینان مقرب ترین ِخلق نزد خدا هستند. پس، لرزه بر بدن آنان افتاد، و با آن حضرت مصالحه کردند. پیامبر با بزرگواری و مهربانی انصرافش را از مباهله پذیرفت، و به ازای پرداخت مالیات و جزیه، از جان و مال مسیحیان و مردم نجران در مقابل دشمن محافظت نماید.