۲۵ بهمن ۱۴۰۱ - ۱۰:۰۹
یک فعال حقوق بازنشستگان:

بازنشستگان در انتظار طلب خود از تامین اجتماعی/ دولت کاری کند

یک فعال حقوق بازنشستگان گفت: جداسازی بازنشستگان تامین اجتماعی به دوگروه حداقل بگیر و سایر سطوح اقدامی خلاف ماده ۹۶ قانون تامین اجتماعی وبند(ط) ماده ۹ قانون ساختار نظام جامع رفاه وتامین اجتماعی تلقی می‌شود.
کد خبر: ۲۷۳۰۹

بازنشستگان در انتظار طلب خود از تامین اجتماعی/ دولت کاری کند

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خطوط، مهدی گلبان، با اشاره به موازین قانونی موجود در خصوص پرداخت حقوق بازنشستگان گفت: بند «ط» ماده ۹ قانون جامع رفاه و تامین اجتماعی تصریح می‎کند که " ارائه تعهدات بیمه‌ای درقبال افرادتحت پوشش، براساس قاعده عدالت و به تناسب میزان مشارکت (سنوات ومیزان پرداخت حق بیمه) و با تنظیم ورودی‌ها و خروجی‌ها طبق محاسبات بیمه‌ای صورت می‌پذیرد؛ لذا به استناد قانون مذکور، تقسیم بندی مستمری بگیران تامین اجتماعی دیگر معنا نخواهد داشت و هر اقدامی خلاف قانون، خدشه دار کردن عدالت بیمه‌ای تلقی می‌گردد، اما متاسفانه از زمان آقای احمدی‌نژاد این بدعت را ایجاد کردند و بازنشستگان را به دوگروه حداقل بگیر و سایر سطوح تقسیم کردند.

وی گفت: در این قالب می‌بینیم که دولت‌ها و سازمان تامین اجتماعی عموما" تلاش دارندکه بر افزایش قدرت خرید حداقل بگیر‌ها تمرکز کنند و سایر سطوح که در مدت اشتغال بیشترین بیمه پردازی را داشته اند، همواره در میزان افزایش حقوق سالیانه با مشکل روبرو هستند.

گلبان در توضیح این مطلب افزود: همان‌طور که گفتم بدعتی که از دوره آقای احمدی‌نژاد گذاشته شده همچنان ادامه دارد و متاسفانه در سال جاری نیز با اعمال نظر خلاف قانون، این بدعت ادامه یافت و نتیجه این شد که حقوق حداقل بگیران ۵۷.۴ درصد افزایش یافت و میزان افزایش حقوق سایر سطوح ۳۸ درصد تعیین شد.

کف حقوق بازنشستگان چقدر است؟

گلبان با اشاره به اینکه کف حقوق حداقل بگیران پنج میلیون و هشتصد هزار تومان است، گفت: ما با توجه به سیر صعودی تورم و مشکلات شدید معیشت این گروه از بازنشستگان، به هیچ عنوان با افزایش حقوق حداقل بگیران مخالف نیستیم لیکن مخالف این هستیم که بجای بهره مندی از منابع عمومی و کمک دولت برای گروه یادشده، از سهم سایر سطوح کسر و به آنان اضافه گردد و این کار عدالت بیمه‌ای را از بین خواهد برد.

وی تاکید کرد: دولت سیزدهم ضرورت دارد به قانون بازگشت کند و اگر قرار است به حداقلی‌بگیران کمک شود، از منابع دولتی این اتفاق رخ دهد و از سایر سطوح حقی برنداشته نشود.

این فعال بازنشستگان اشاره‌ای دوباره به قانون کرد و گفت: در ماده ۹۶ قانون تامین اجتماعی نیز تاکید شده که تامین اجتماعی مکلف است میزان کلیه مستمری‌های بازنشستگی، از کار افتادگی کلی و مجموع مستمری بازماندگان را در فواصل زمانی که حداکثر از سالی یک بار کمتر نباشد با توجه به افزایش هزینه زندگی به نسبت نرخ تورم رسمی کشور افزایش دهد، اما می‌بینیم که نزدیک به ۱۵ سال است این اتفاق رخ نمی‌دهد به طوریکه در حال حاضر حقوق بازنشستگان نزدیک به ۵۰درصد کمتر از تورم رسمی کشور است.

وی در توضیح این مطلب ادامه داد: متاسفانه در حال حاضر تامین اجتماعی این قانون را رعایت نمی‌کند و همین نکته نیز در دو دسته شدن خلاف قانون بازنشستگان موثر افتاده است.

او به ابلاغ سیاست‌های کلی تامین اجتماعی از سوی مقام معظم رهبری اشاره کرد و گفت: این سیاست‌ها در فروردین ماه سال ۱۴۰۱ ابلاغ شده و بار دیگر بر اجرای مفاد مصرح در ماده ۹۶ قانون تامین اجتماعی و بند (ط) ماده (۹) قانون ساختار نظام جامع رفاه و تامین اجتماعی تاکید شده است، اما می‌بینیم هنوز این مهم اجرا نشده و آنچه نگران‌کننده است اینست که هنوز هم عزمی نیز برای اجرای قانون دیده نمی‌شود.

دولت چقدر به تامین اجتماعی بدهکار است؟

این فعال حقوق بازنشستگان در بخش دیگری از سخنانش به بدهی کلان دولت به تامین اجتماعی که بالغ بر۶۰۰ هزار میلیارد تومان است اشاره کرد و با استناد به بند چهار سیاست‎های کلی تامین اجتماعی تاکید کرد: در این بند درجهت تامین عدالت و یکسان سازی قواعد و مقررات بیمه‌ای و جلوگیری از ایجاد و انباشت بدهی‌های دولت به سازمان تامین اجتماعی تاکید شده است، اما عملکرد دولت در جهت تحقق فرمان مقام معظم رهبری و برآورده شدن این هدف نیست.

وی گفت: دولت ۶۰۰ هزار میلیارد تومان به سازمان تامین اجتماعی بدهکار است. اتفاقا بررسی‌ها نشان می‌دهد بخشی از بدهی دولت مربوط به همین جامعه حداقلی‌بگیران و گروه‌های حمایتی کم برخوردار و بخشی دیگر مربوط به ۳درصد هم دولت به عنوان کارفرمایی باشد که سال‌هاست هیچ یک از دولت به تعهد خودعمل ننموده و باعث شده بدهی‌ها که در واقع متعلق به بیمه پردازان شاغل و بازنشسته است، روی هم انباشته گردد.

وی گفت: انتظار این بود که در لایحه بودجه سال آینده این مشکل برطرف شود یا حداقل عزمی برای حل این مشکل دیده شود، اما همین بودجه تدوینی که در مجلس شورای اسلامی در دست بررسی است، مغایر با سیاست‌های کلی تامین اجتماعی است.

وی در پاسخ به این سئوال که آیا برای حل این مشکل تدبیری اندیشیده شده است؟ گفت: در حال رایزنی با نمایندگان مجلس در این خصوص هستیم تا به کمک آنان بخشی از دیون دولت و نیز بدهی‌های جاری در بودجه دیده شود.

گلبان تاکید کرد: برخی نمایندگان با استناد به سخنان رهبری در خصوص این که سقف بودجه از رقم تعیین شده فراتر نرود، با پیش‌بینی رقمی برای رد دیون به سازمان تامین اجتماعی مخالفت می‌کنند، اما باید پرسید مگر شعار دولت دفاع از محرومان وضعفا که کارگران و بازنشستگان را نیز شامل می‌شود نبوده است، پس چطور دولت و مجلس سهمی را برای سازمان تامین اجتماعی که بزرگترین طلبکار دولت است، تعیین نمی‌کنند. ضمن اینکه، چون سیاست‌های کلی تامین اجتماعی در ابتدای سال ابلاغ شده پس لازم است بودجه ۱۴۰۲ نیز بر اساس سیاست‌های مذکور تدوین و تخصیص یابد تا فرمان رهبری که فصل الخطاب است نیز در خصوص سازمان تامین اجتماعی و جامعه هدف تحقق یابد.

در خاتمه این فعال حقوق بازنشستگان یادآوری نمود که بازنشستگان سایر سطوح هنوز از متناسب‌سازی سال‌های ۱۳۹۹و ۱۴۰۰ مطالباتی دارند تحت عنوان ۲۵درصد باقیمانده متناسب‌سازی که علیرغم موافقت و قول مدیرعامل سازمان به دفعات مختلف اعم از مصاحبه‌ی تلویزیونی در شبکه خبر در خرداد۱۴۰۱ و جلسات مکرر با تشکلات صنفی به ویژه اعضای هیئت مدیره کانون‌عالی کارگران و بازنشستگان کشور، تاکنون اقدامی صورت نگرفته و بازنشستگان همچنان چشم انتظار طلب خود از سازمان هستند./ خبر آنلاین

برچسب ها: بیمه بازنشستگی حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی سازمان تامین اجتماعی
ارسال نظر
captcha
بازنشسته تامین اجتماعی
۱۳:۰۳ - ۱۴۰۳/۰۲/۱۵
‍✅ بدهی دولت (ها) به تامین اجتماعی از کجا سرچشمه می گیرد؟


بسیار شنیده ایم که دولت به سازمان تامین اجتماعی بدهکار است اما نمی دانیم چرا؟ دولت به دلیل عمل نکردن به تعهداتش به سازمان تأمین اجتماعی سالهاست به عنوان بزرگترین بدهکار تامین اجتماعی شناخته شده است. این بدهی ها اینگونه ایجاد شده است:

۱) دولت متعهد است حق بیمه کارگاههای زیر ۵ نفر را که تعدادشان ۱ میلیون ۳۰۰ هزار نفر بود را به تأمین اجتماعی پرداخت کند، که نمی کند.

۲) با بازنشسته کردن اجباری کارگران کارخانه هایی که بر طبق ماده ۱۰ نوسازی صنایع جهت بهسازی محیط زیست، تعطیل و دست به اخراج کارگران خود می زنند، دولت متعهد شده است که ۵ سال حق بیمه آنان را بدهد تا بازنشسته شوند، که نمی دهد.

۳) ۷۶۰ هزار رانندگان تاکسی که با ۱۳.۵ درصد پرداخت حق بیمه در سازمان تامین اجتماعی شناخته می شوند، دولت می بایست ۱۳.۵ درصد باقی مانده حق بیمه این رانندگان را به سازمان پرداخت کند، که نمی کند.

۴) دولت ۲۶ گروه میهمان ناخوانده را بر سر سفره تامین اجتماعی تحمیل کرده است از جمله هنرمندان، روحانیون، خادمین مساجد، گروههای صنایع دستی، زنبورداران.... که پرداخت حق بیمه شان باید توسط دولت صورت گیرد، که پرداختی انجام نمی گیرد.

۵) هفت درصد حق بیمه اسیران جنگ ایران و عراق که دولت متعهد شده واریز کند، که نمی کند.

۶) سه درصد مطالبه تامین اجتماعی از سال ۱۳۵۴ (دولت هویدا که در خرانه دولت مانده بود) که بر عهده دولت بوده و هر سال آن را به سال دیگر موکول می کند.

۷) حق بیمه کارمندان دولتی که به زور توسط دولت به تأمین اجتماعی آورده شده اند، هنوز پرداخت نگردیده است.

۸) حق بیمه کارگران و کارمندان شرکت های دولتی چون مخابرات، برق منطقه ای ... که دولت باید به تامین اجتماعی پرداخت کند که پرداخت نمی کند.

۹) مبلغ خرید کارخانه های سودده که دولت از تامین اجتماعی با قیمت پایین خریداری کرده ولی تاکنون پرداخت نکرده است از جمله کارخانه تولید سانتریفوژ تسا در شهرهای کرج و اشترجان اصفهان و شهرهای دیگر

۱۰) در زمان کرونا هزینه درمان بیماران غیر تأمین اجتماعی بستری در بیمارستان های تامین اجتماعی که پرداخت نشده است.

۱۱) بدهی وزارت بهداشت به تامین اجتماعی در پرداخت سرانه درمان بیمه شدگان تامین اجتماعی(طرح تحول بیمه سلامت)

۱۲) خرید ۲۹ بیمارستان از تامین اجتماعی که مبلغ توافق شده برای واگذاری آنها به تأمین اجتماعی داده نشده است.

۱۳) وام های دریافتی (۳ میلیارد تومان) در زمان جنگ از بانک رفاه کارگران، که پرداخت نگردیده است.

اینها تنها بخش کوچکی از ۶۷ مورد بدهی دولت به سازمان تامین اجتماعی است. طبق ماده ۲۲ آیین دادرسی مدنی، بدهی دولت به تامین اجتماعی می بایست به روز محاسبه شود و سود مرکب به آن تعلق می گیرد. طبق محاسبه کارشناسان بازنشستگان مستقل تا روز نگارش این مطلب دولت مبلغی نزدیک به ۸۵۰ هزار میلیارد تومان(۸۵۰ همت) به تامین اجتماعی و یا دقیق تر به کارگران و بازنشستگان تامین اجتماعی بدهکار است که از پرداخت آن شانه خالی می کند و در بودجه سال ۱۴۰۲ هم به جای ۲۰۰ هزار میلیارد تومان فقط ۵۶ هزار میلیارد را تقبل کرده است که معلوم نیست پرداخت شود یانه. که اگر قرار به پرداخت باشد باز هم به جایش شرکتها یا کارخانه های ورشکسته را به تامین اجتماعی تحمیل خواهد کرد آن هم با قیمت های نجومی.

سازمان تأمین یک سازمان عمومی و غیردولتی است که با مبالغ دریافتی از کارگران و بازنشستگان ایجاد شده است. دولت حق دخالت در آن را ندارد اما با تصویب قوانین مختلف درحالیکه اجازه دخالت در آن را ندارد تمام مسئولین آن را دولت انتخاب می کند! یعنی بدهکار بزرگ یک سازمان برای عدم پرداخت بدهی خود کنترل آن را در دست می گیرد و در عمل آن را به نابودی کشانده است!

پ.ن.: البته این بدهی ها شامل همه دولتها می شود ولی متأسفانه دولت فعلی هم بجای تسویه بخشی از بدهی خود به سازمان تأمین اجتماعی که حق الناس است، به دنبال در اختیار گرفتن کامل این سازمان و ادغام آن با صندوق بازنشستگی کشوری و لشکری است تا هم بدهی دولت به این سازمان عمومی غیردولتی به فراموشی سپرده شود و هم از منابع تأمین اجتماعی و سایر صندوقهای پولدار برای تأمین منابع لازم جهت پرداخت به صندوقهای دولتی که فعلا از بودجه عمومی پرداخت می شود استفاده کند!
آخرین اخبار