مجیدرضا حریری، رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و چین در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی خطوط، به تشریح جزئیاتی از موضوع مکانیسم ماشه پرداخت و مطرح کرد: مکانیسم ماشه یعنی قطعنامه‌های تحریمی شورای امنیت سازمان ملل متحد که 5 مورد است که براساس قطعنامه 2231 متوقف شده بود، مجدد فعال می‌شود. سازمان ملل طی سال‌های 2008 تا 2010 علیه کشور ایران 5 قطعنامه تصویب کرده که در آن‌ها اشخاص، سازمان‌ها، نهادها و در آخر هر عملی در ایران که مربوط به صنایع هسته‌ای و موشکی شود، دچار محدودیت‌هایی می‌شوند.
حریری ادامه داد: به هیچ وجه مکانیسم ماشه تحریم‌های تجاری و اقتصادی نیست، فقط مربوط به صنایع هسته‌ای و موشکی می‌شود؛ ناگفته نماند که هم‌اکنون صنایع موشکی و هسته‌ای کشور از سوی آمریکا در تحریم‌های بسیار شدیدی هستند که بسیار فراتر از آن چیزی است که در شورای امنیت سازمان ملل در مورد آن بحث می‌شود. اینکه مکانیسم ماشه را به فروش نفت یا تجارت خارجی ربط می‌دهند، ربط بی‌موردی است.
وی افزود: تاثیرات روانی حاصل از مکانیسم ماشه می‌تواند اختلالاتی در روند حضور ما در صحنه‌های بین‌المللی از جمله سیاسی، اقتصادی و نظامی ایجاد کند که البته آن اختلالات کوتاه مدت است و بستگی به نوع رفتارها دارد.
رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و چین در پایان خاطرنشان کرد: فعال شدن مکانیسم ماشه تاثیر حقیقی ندارد فقط امکان دارد تاثیرات روانی کوتاه مدت داشته باشد.