
مجیدرضا حریری، رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و چین در گفتگو با پایگاه خبری تحلیلی خطوط بیان کرد: دولت اصولا در حوزه اقتصاد(کلان و خرد) یک برنامه معین ندارد، آنچه که در دولت میگذرد این است که هر شخصی در حوزه قدرت خود سلیقهاش را اعمال میکند در نتیجه نه تنها هیچ فرآیند مثبتی در پی نخواهد داشت بلکه شاهد فرآیند منفی هم خواهیم بود.
آقای رئیس جمهور میگفتند میخواهند برنامه هفتم را اجرا کنند در صورتی که فقط در سال اول حدود 30درصد از برنامه انجام شده است. ایشان یک سری شعارها و وعدهها دادند تا رای آوردند، حالا که نمیتوانند به وعدهها عمل کنند توضیح دهند که علت چیست؟ راه برونرفت از بنبست "نشدن" چیست؟
حریری ادامه داد: میان وزارتخانههای اقتصاد و جهاد کشاورزی اختلاف سلیقه و میان وزارت اقتصاد و بانک مرکزی اختلاف دیدگاه وجود دارد یا میان سخنان معاون اول با وزیر اقتصاد تناقض وجود دارد در نتیجه دولت احتیاج به انگاره ذهنی در حوزه اقتصاد دارد تا به توافق جمعی برسند و تمامی دستگاهها در همان جهت حرکت کنند؛ متاسفانه جای چنین موضوعی در دولت خالی است. به بیان کلی یک بینش اقتصادی مشخص در دولت وجود ندارد که باید به آن برسند.
وی افزود: حتما موضوعاتی چون جنگ و ترورها در موضوعات اقتصادی و اداره امور مملکت تاثیرگذار است؛ از شروع سوگندنامه ریاست جمهور ترور شهید هنیه رخ داد و پس از آن تنشهای سیاسی ادامه پیدا کرد.
رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و چین گفت: دکتر پزشکیان قبل از زمان رایگیری معتقد به کار کارشناسی بودند اما اکنون میبینیم که تعداد کارشناسانی که با دولت در ارتباط هستند فقط از یک دیدگاه و یک نظر هستند همچنین ایشان میگفتند میخواهند برنامه هفتم را اجرا کنند در صورتی که فقط در سال اول حدود 30درصد از برنامه انجام شده است. آقای رئیس جمهور یک سری شعارها و وعدهها دادند تا رای آوردند، حالا که نمیتوانند به وعدهها عمل کنند توضیح دهند که علت چیست؟ راه برونرفت از بنبست "نشدن" چیست؟
حریری ادامه داد: آن چیزی که به وفاق معروف شده بیشتر یک آش شله قلمکار است تا وفاق ملی یعنی ترکیبی از نظرها و دیدگاههای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی متضاد را در یک دیگی ریختهاند و آن مجموعه حاکمیت قوه مجریه در کشور میشود.