پایگاه خبری تحلیلی خطوط: در شرایطی که مردم با تورم بالای ۵۰ درصد ، بی کاری، آسیب های اجتماعی، خودکشی، طلاق و خشونت و امرارمعاش با درد و رنج و شکنج دست و پنجه نرم می کنند دولت و مجلس علاوه بر اینکه در ترمیم وضع موجود کاری نمی کند و نمی تواند بکنند هر روز با طرح و لایحه های مختلف اعم از بی حجابی، افزایش حامل های انرژی، بنزین و گاز و گازوئیل، افزایش قیمت نان و ... همچون سوهان وجدان جمعی شهروندان را جریحه دار می کنند در این میان نقش پیمانکاران انتخاباتی قوز بالا قوز شده است.
یکی زمین های اطراف دریاچه سوها و بقیه زمین های بکر گردشگری را به قیمت پفک به قول یکی از بزرگان می فروشد و در این میان پیمانکاران انتخاباتی کاسه داغ تر از آش شده اند و از قبل این موضوع می خواهند نمدی برای کاندیدای مورد حمایت خود درست کنند درحاليکه شهروندان در مقابل چنین بازی هایی کاملا بی تفاوت هستند سوها سهل است کل ایران را هم بفروشند صدایی بلند نخواهد شد.
پیمانکاران انتخاباتی با قراردادهای میلیونی و میلیاردی که با سیاسیون بسته اند طبیعی است که فضای مجازی را شلوغ کنند و با طرح های آب دوغ خیاری ، عرض خود می برند و زحمت ما می دارند.
نظام سیاسی به زبان بی زبانی می گوید که ما بهتر می دانیم چه کسانی در مجلس جلوس کنند در این میان باز پیمانکاران انتخاباتی دست بردار نیستند البته پیمانکاران انتخاباتی باید چنین روشی اتخاذ کنند چرا که مزد خود را پیشاپیش گرفته اند.
در هر روی نباید از پیمانکاران انتخاباتی بیش از این هم انتظار داشت چرا که از این راه امرارمعاش می کنند و بیچاره شهروندان که باید هفت ماه پیمانکاران انتخابات و کارهای آنها را تحمل کنند.
حسین بشیری گیوی، جامعه شناس