میرنبی عزیززاده
▪️ انّا للّه و انّا الیه راجعون ▪️
روزهای پایانی ماه صفر در تقویم تاریخ اسلامی تداعی کننده و سالروز عظیمترین مصیبت هاست.
۲۸ صفر سالروز شهادت رسول اعظم الهی (ص) و خاتم پیامبران مبعوث برای دعوت انسانها به خداپرستی، برای همه جوامع بشری مصیبت فراموش نشدنی است.
چند دهه از این مصیبت و ماتم مسلمانان نگذشته بود که ناجوانمردانهترین الگوی رفتاری در جهان اسلام در تاریخ ثبت شد.
همه قدرتهای زر و زور و تزویر با فراموش کردن خدای قرآن و پیامبر اعظم الهی، در اوج جاهلیّت " زن" را به شکل انسان مسخ شده و تجسّم شیطانی قربانی هوس و امیال شهوانی کردند.
در چنین روزی امام حسن مجتبی (ع) " انسان کامل" عصر خود و اعصار بشری، فرزند امام علی و فاطمه زهرا و نوه رسول الهی را با طراحی دستگاه ستمگر بنی امیّه و به دست همسر آن امام، " جعده" نامی در منزل و حرم خویش شهید کردند.
مصیبت عاشورایی زنان عالم در این روز رقم خورد. معاویه با این توطئه شیطانی، فقط امام حسن را نکُشت. بلکه از جایگاه خلافت اسلامی و منزلت دروغین امیر مؤمنان به جنگ با " مقام " زن " بر خاست. جنگی که همه دستاوردهای پیامبر و قرآن در تعالی منزلت زن به عنوان فرشته الهی و ریحانه همسری و نقش " مادر" را هدف قرار داد.
امام حسن علاوه بر جایگاه امامت اُمت اسلامی، سردار شجاع و در اوج کرامت و سخاوت و مهربانی بود. هر آن ممکن بود آن امام در میدان جنگ و عملیات تروریستی نظام فاسد آل امیّه شهید بشود. اما دشمن عفت و پاکدامنی زن در جامعه اسلامی، آن امام را به وسیله همسرش شهید نمود. معاویه در همه مراحل این عملیّات تروریستی تا توانست مقام " زن " را تخریب نمود:
۱- معاویه، جعده و پدر و برادران آن زن را به شهوت " پول " خرید تا پاکترین انسان روی زمین را بکُشند. پولی که کریم اهل بیت در برابر چشمان جعده چند بار بیش از آن مبلغ را به مردم و جامعه بخشیده بود. جعده در خاندان امام حسن، محتاج پول معاویه نبود. امّا نظام شیطانی معاویه کاری کرد که آن " زن" مسخ شده از انسانیت، آن مبلغ پول را از معاویه گرفته و به زهری شوهرش را کُشت؛
۲- جعده، با کمال تاسّف و در اوج دنائت مرتکب خیانت نابخشودنی در حقّ عفت زن و ناموس غیرتمندترین مَرد شد. معاویه به وی وعده داد که اگر شوهرت امام حسن را به قتل برسانی، عروس خودم و همسر و ملکه پسرم یزید خلیفه آینده جهان اسلام میشوید. آن زن نیز این وعده دروغین را پذیرفت و مرتکب خیانت شد. نفس این معامله سر تا پا خیانت بود. خیانت در حق شوهرش بود. آن هم در شرایطی که از همه کریم تر، پاکتر و سالم تر، خوشگل تر، با مرامتر و عزیزترین شوهر را داشت. حتی در شرایط عادی بشر بودن نیز شخصیت یزید بدکاره هزاران رتبه با مردم عادی فاصله داشت. تا چه رسد به مقام و شخصیت امام حسن پاک سرشت و پاکدامن و پاک منش؟!
۳- جعده، جایگاه وزین همسری را در مسیر تحقق امیال و شهوت " پُست و مقام پرستی" پدر بی وجدان و برادران بی شرفش ذبح نمود.
معاویه به پدر و برادران و... آن زن وعده بالاترین مقامات متصل به خزانه سلطنت بنی امیه را داد. پدر آن زن در رویای " پدر خلیفه شدن" با شقاوت و قساوت عجیبی دخترش را تشویق به قتل امام کرد. آن پدر شیطان شده هیچ رحمی به دخترش نکرد. پدری که خدا را فراموش کرده و پول پرستی و مقام پرستی و خریّت بندگی سلطان ستمکار را ارزش و ایمانش کرده بود.
۴- جعده از جایگاه " زن " با این عمل خبیثانه و خیانت بار در جهان اسلام، بر انحراف مسیر زندگی مسلمانان از تعالیم قرآن و رسول اعظم الهی شدّت بخشید. در آن حادثه، فقط امام حسن کشته نشد، بلکه راه و مسیر برای تسلط یزید بر امور مسلمین هموار شد.
در این حادثه، بسیاری از بزرگان جامعه اسلامی و خلافت اسلامی به جای این که در سمت درست تاریخ و جانبداری مظلوم و شهید زندگی بایستند. با کمال بی شرمی رفتند سر سفره حرام، لقمه حرام خوردند و بنیان مدیریت شکم حرامی در جهان اسلامی را استوار کردند. هر لقمهای که اقشار خواص جامعه از سفره معاویه و یزید خوردند به خون شهید مظلوم جامعه اسلامی آغشته بود.
در این ایّام پُر از اندوه، شهادت امام رضا (ع) نیز در ۳۰ صفر رُخ داد که آن هم توطئهای ناجوانمردانهای از دستگاه ستمگر بنی عباس بود. مدلی که معاویه بنیان نهاده بود، بنی عباس با شهادت امام رضا و پدران و فرزندان آن امام استمرار بخشید.
این مصیبتهای تاریخی که در همه آنها مقام معنوی " زن " آماج توطئه پیچیده بود، به محضر زنان و دختران و عروسها و مادران پاکدامن تسلیت عرض میکنم.