
پایگاه خبری تحلیلی خطوط؛
روان، مانند عینک ما است. با یک عینک شکسته نمی توان زیبایی های دنیا را دید و از آن ها لذت برد. روان درمانی یا درمان روانشناختی یا صحبت درمانی راهی برای کمک به افرادی است که دچار انواع مختلفی از بیماری های روانی و اختلالات عاطفی هستند. صحبت با دوستان، نزدیکان تحت عنوان درددل بسیار اتفاق می افتد، اما آسیب هایی را می تواند به دنبال داشته باشد مثل اینکه فرد مقابل قضاوت کند یا رازداری را رعایت نکند و آن را به سایرین مطر ح کند. نکته حائز اهمیت این است که حتی اگر فرد شنونده خوبی هم باشد، اما ا گر راه حل هایی که تجربیات خود در زندگی اش بوده است را بیان کند، آن ها می تواند برای فرد آسیب زا باشد و یا حتی مشکل را افزایش دهد. در حوزه مسائل روانشناختی ارائهدادن راهحل نیاز به آ گاهی و دانش کامل این حیطه را دارا است، وقتی افراد غیرمتخصص به ارائه راهکار در این زمینه میپردازند در واقع از ذهنیت و دیدگاه خودشان به موضوع نگاه می کنند پس بیان راه حل توسط فرد غیرمتخصص می تواند آسیب زا باشد. روانشناسی علم گستردهای است حتما باید روان درمانگری انتخاب شود که متخصص همان مشکل و همان سن فرد دارای مشکل باشد. مثال اگر زوجین نیاز به مراجعه داشتند مراجعه به زوج درمانگر الزام است یا اگر مشکل در درون خانواده است خانواده درمانگر و اگر مثال فرد استرس بالایی دارد نیاز هست که به روان درمانگری که تخصصی در حوزه استرس و اضطراب و اختلالهای مرتبط با آن فعالیت داشته است، مراجعه کند. روان درمانگر مانند یک راهنما مسیر را روشن می کند و در این مسیر کنار
فرد است، فرد را به سمت آگاهی سوق می دهد، شیوه صحیح تصمیم گیری را به فرد می آموزد. اینکه رابطه درمانی بین روان درمانگر و مراجعه کننده شکل گیرد و تشخیص، برنامه ریزی صحیح و اصولی توسط روان درمانگر می تواند ازعواملی باشد که جلسات ادامه یابد. الزام است در جلسه ابتدایی مشکل یا مشکلات شفاف مطرح شود و اگر مراجعه کننده دغدغه ای دارد بیان کند. جلسات را پیوسته ادامه دهد و آنچه روان درمانگر از او خواسته را انجام دهد. مشکلات بسیاری هستند که شکل گیری آن ها از سال قبل شروع شده است و الان مشکلات بسیاری را برای فرد به دنبال داشته است پس متناسب با آن برای درمان زمان نیاز است.
شبنم مقتدری، عضو سازمان نظام روانشناسی