به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خطوط، آخرین به‌روزرسانی ترانسفرمارکت حقیقت تلخی را برای دو باشگاه پرطرفدار فوتبال ایران به‌همراه داشت. استقلال و پرسپولیس با آن همه ادعا میلیونرهایی زاغه‌نشین هستند چون جایی در میان 50 تیم گرانقیمت قاره کهن هم ندارند.
ارزش بازیکنان استقلال 12 میلیون یورو و پرسپولیس 11 میلیون یورو است تا در رتبه‌های 51 و 57 آسیا جای بگیرند. علت این همه جار و جنجال برای دو باشگاهی که اعتباری ناچیز در قیاس با حریفان آسیایی دارند هنوز هم برای بسیاری از کارشناسان و اهل فن نامشخص است. حدود 30 سال است تیمی از ایران و در رأس آنها سرخابی‌های پایتخت در حسرت قهرمانی آسیا باقی مانده‌اند چون شرایط رقابت برابر وجود ندارد.
سال‌هاست بحث خصوصی‌سازی مطرح می‌شود اما دولت این دو شرکت ورشکسته را واگذار نمی‌کند چون حجم بدهی‌ها فراتر از تصور افراد خارج از گود است. تخمین عدد بدهی بسیار دشوار بوده اما می‌توان حدس زد اوضاع اصلاً خوب نیست. واگذاری به منزله پایان عمر سرخابی و نابودی فوتبال باشگاهی ایران است چون اگر سرمایه‌داران بتوانند از پس بدهی‌های سر به فلک کشیده برآیند پس از آنکه مالک استقلال و پرسپولیس شدند چگونه باید هزینه‌های جاری را پرداخت کنند.
تا زمانی که این دو باشگاه در اختیار دولت باشند قسمت‌های مهمی از بدهی را می‌توان با مصالحه برطرف کرد از جمله بدهی مالیاتی که بدهی دو باشگاه بالغ بر 300 میلیارد تومان عنوان شده است. به محض واگذاری به بخش خصوصی داستان عوض می‌شود و تمام طلبکاران بر این دو باشگاه می‌تازند چون از کنف حمایت دولت خارج شده‌اند. آن وقت ورشکستگی به طور کامل عیان می‌شود و کرکره دو باشگاه به نشانه تعطیلی پایین کشیده می‌شود.
الهلال و النصر گرانقیمت‌ترین تیم‌های قاره کهن هستند، 14 تیم از ژاپن، 10 تیم از عربستان، 9 تیم از امارات، 6 تیم از قطر و 5 تیم از کره جنوبی بالاتر از استقلال و پرسپولیس هستند و حتی یک تیم از لیگ دسته دوم کره جنوبی ارزش مالی بیشتری نسبت به سرخابی‌ها دارند. آن وقت چه دعوایی بر سر این دو تیم است. بسیاری از قشر به اصلاح تحصیلکرده و متمدن به جان هم می‌افتند و از الفاظی نظیر «بابا مسعود» و «عمو حمید» علیه رقیب سنتی استفاده می‌کنند تا در کری‌خوانی جا نماند و لطمه روحی نخورند.
ای کاش بتوان این مردم را بیدار کرد و به آنها فهماند استقلال و پرسپولیسی که در خیال شما تیم‌های بزرگی در جهان هستند در آسیا هم اعتبارشان بعد از رده پنجاهم است. سایت ترانسفرمارکت آماری داد تا به عمق فاجعه‌ای تلخ پی ببریم و بدانیم سرخابی‌ها که نماد فوتبال باشگاهی ایران هستند از لحاظ مالی توانایی رقابت با همتایان آسیایی را ندارند. غیرت، هوش تاکتیکی و توانایی‌های فردی عوامل صعود تیم‌های کشورمان از مرحله گروهی است و چه بسا پرسپولیسی پیدا شود که با اصول صحیح برانکو ایوانکوویچ به فینال لیگ قهرمانان برود و دو دوره بعد هم یحیی گل‌محمدی بتواند با اضافه کردن چند مهره با انگیزه و با اتکا به اسکلت‌بندی تیم خوب برانکو بار دیگر حضور در فینال را تجربه کند.
اصول باشگاه‌داری پیشرفته پیشکش؛ اما حداقل با باز کردن مسیرهای درآمدزایی می‌توان دو تیمی که به رودهای خشکیده شبیه هستند را آبیاری کرد و البته فضایی فراهم کرد تا مدیرانی کاربلد زمام امور را برعهده گیرند تا بلکه روزهای خوشی نصیب دو باشگاه شود. دریغ که سالیان زیادی است اجازه بهره‌برداری از راه‌های درآمدزایی داده نمی‌شود و سرخابی‌ها نمی‌توانند از حق پخش، تبلیغات محیطی، بلیت فروشی، قانون کپی رایت و ... نفع ببرند. البته اخیراً تواقفی برای بهره بیشتر از تبلیغات محیطی باز شده است؛ اما افاقه نمی‌کند. درد مالی سرخابی‌ها فراتر از اعداد و ارقام آزاد شده جدید است.