به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خطوط، سقوط تیم فوتبال ریشه‌دار سایپا، دردناک‌ترين رویداد ليگ برتر بود. این تیم هنگامی بالاترین درجه و جایگاه فوتبال ایران به شمار می‌آمد، ولی پس از روی کار آمدن مدیران غیرفوتبالی و سفارشی و کم خرد، کم کم افت کرد تا اینکه در پایان بیستمین دوره لیگ برتر به لیگ دسته یک (آزاداگان) سقوط کرد.
سایپا که روزی یکی از قدرت‌های اول فوتبال کشور محسوب می‌شد، از روزی که به دست مدیران سیاسی سپرده شد، آن شکوه، قدرت و صلابت گذشته خودش را از دست داد؛ از تیمی که همیشه برای قهرمانی و بالای جدول می‌جنگید، به تیمی تبدیل شد که یا در میانه‌های جدول و یا برای سقوط نکردن تلاش می‌کرد، ولی امسال، دیگر قرعه شانس با سایپا یار نبود و سقوط کرد.
این رخدادِ تلخ برای این تیم پرافتخار و باسابقه آب سردی بر پیکر پیشکسوتان بزرگ و خاک خورده سایپا شد؛ اما چیزی بود که پیش‌بینی شده بود و یک مدیریت بیمار و ناکارآمد موجب این سقوط شد. بارها پیشکسوتان و بزرگان طی جلسات متعدد به مدیریت گوشزدها کردند، از سر دلسوزی، ولی مدیران این تیم مردمی گوش شنوا نداشتند، چون گوش‌شان به غیرفوتبالی‌ها و مقاصد شخصی و پلیدی بود که در سر داشتند.
اکنون گویا، تکرار این روند اشتباه در لیگ یک هم، قرار نیست پایانی داشته باشد. شاید دیگر هیچ‌گاه فرصت بازگشت به لیگ برتر را نداشته باشند و به سرنوشت تیم‌هایی چون برق شیراز، ابومسلم خراسان، پاس تهران، صباباتری، استقلال اهواز و ... دچار شود.
سایپا که از حیث رقابت، شانه به شانه تیم‌های استقلال و پرسپولیس می‌سایید و تقابلش با این دو تیم در ورزشگاه آزادی، کم از شهرآورد تهران نداشت و ده‌ها هزار بیننده را به ورزشگاه می‌کشاند، امروز در تفکرات مدیریت معیوب و به دلیل نداشتن ثبات مدیریتی، تصمیمات اشتباه در انتخاب کادر فنی و نداشتن بازیکنان مطرح، از عرش به فرش افتاد.
باشگاهی که بزرگان بی‌شماری را به فوتبال کشور اعم از تیم ملی، استقلال و پرسپولیس و به اروپا صادر کرده بود، به خاک سیاه نشاندند و قطع نخاع کردند و تیمی باقی مانده که به قول سایپایی‌های قدیم، آن را باید تیم محلی خواند، نه حرفه‌ای، باشگاهی که در حدود ۱۰۰ کارمند دارد را در حد یک تیم، نه باشگاه! تنزل داده‌اند.
پروژه سقوط تیم ریشه‌دار سایپا در فوتبال ایران را مقاصد و سیاست‌های غلط مدیرانش رقم زد، اما برخی برای جلب اعتماد مردم و شاید برای مقاصد سیاسی و منافع شخصی، با هویت و تاریخ باشگاه‌های ریشه‌دار بازی می‌کنند و چنین سرنوشتی را برای این تیم‌ها رقم می‌زنند. البته که پیشکسوتان بزرگ سایپا در این مورد سکوت نخواهند کرد. در ضمن جا دارد از بی‌کفایتی اعضای هیئت مدیره این باشگاه که سهم بزرگی در این ناکامی و ضرر و زیان وارده و خیانت به جامعه کارگری و مردم و فوتبال کشور دارند، یاد کرد.
همچنین در این باره باید گفت، بهتر است مسئولان و مدیران گروه سایپا برای این سقوط نافرجام، در برابر خواسته‌های هوادارانش روشنگری کنند. به هر روی، امیدواریم از این پس، برای هر کاری برنامه‌ای داشته باشیم و احساسی رفتار نکرده و با سرنوشت تیم‌های بزرگ به این سادگی بازی نکنیم، این باشگاه باید به دست صاحبان و دلسوختگان و متخصصین وفادار خود به جایگاه خود بازگردد.
*از طرف تمامی پیشکسوتان بزرگ سایپا