به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خطوط، به میمنت و مبارکی پیراهن تیم ملی ایران تقدیم ابراهیم رئیسی شد تا این چنین گل لبخند بر صورت او بنشیند. خیلی هم خوب؛ فقط امیدواریم حمایت رئیس دولت از تیم ملی، در حد شعار و تعارف باقی نماند. تنها ۲۰۰ روز تا آغاز جام‌جهانی فرصت داریم و گویا هنوز خیلی از مسئولان مملکت متوجه نشده‌اند این چه بزنگاه حساسی است.
در روزهایی که ما لاف بازی با برزیل و آرژانتین را می‌زدیم، هر دو کشور آسیایی کره و ژاپن قرار قطعی مصاف با سلسائو را گذاشتند. آمریکا که رقیب مستقیم ماست، بازی با تیم جاندار اروگوئه را قطعی کرده و با عربستان هم به عنوان تیمی شبیه به ایران ملاقات می‌کند. ما هم رسما و عملا ول معطلیم.
این اواخر یک پیشنهاد برای شرکت در تورنمنتی دوستانه با حضور امثال ژاپن و پاراگوئه وجود داشت که فدراسیون آن را به دلیل اسپانسری یک شرکت تولید مشروبات الکلی رد کرد. حالا امیدواریم آقایان چهار تا بازی درست و حسابی مهیا کنند که با خطوط قرمز کشور هم مغایرت نداشته باشد، بلکه تن بازیکنان‌مان به تن رقبای بزرگ بخورد و ترس‌شان بریزد. فدراسیون فوتبال که صاحب ندارد، از نظر مالی هم آه در بساط نیست، کاش حداقل دولت وسط بیاید و گوشه کار را بگیرد.
کاش به جناب رییسی گفته باشند انگلستان با ارزش تقریبی یک میلیارد یورو گران‌ترین تیم ملی حال حاضر جهان را در اختیار دارد و همان تیم آمریکا هم از نظر ترانسفرمارکت سه برابر بیشتر از ایران می‌ارزد؛ ۲۰۰ میلیون یورو در برابر ۷۰ میلیون یورو. این جام‌جهانی است، شوخی‌بردار نیست، نمی‌شود تیم را به امان خدا رها کرد. همین حالا تیم ملی بابت صعود به جام‌جهانی ۱۲ میلیون دلار درآمدزایی کرده و صعود احتمالی از مرحله گروهی، ۲ میلیون دلار دیگر به این رقم اضافه خواهد کرد.
دست و دل‌تان نلرزد. یک بار هم برای شادی و غرور مردم خودمان هزینه کنید. ۲۵ سال است حماسه ملبورن را جشن می‌گیریم و ۲۴ سال است پز پیروزی بر آمریکا را می‌دهیم، اما حالا ممکن است هر دو خاطره شیرین را با هم از دست بدهیم. فقط تصور کنید هشتم آذر، آمریکایی‌ها بعد از حذف ایران، جشن صعود بگیرند. ما هیچ؛ شما که این همه سال آن پیروزی را «سیاسی» کردید و نهایت بهره را بردید، حداقل به خاطر خودتان پشت تیم ملی باشید و تقویتش کنید. در کشور تحت مدیریت شما، دل مردم به همین فوتبال خوش است.
