به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خطوط، شجاع خلیل‌زاده احتمالا برای اینکه بازگشت به پرسپولیس را بپیچاند، گفته: «هنوز یک فصل دیگر با الریان قرارداد دارم و سرنوشتم دست خودم نیست.»
بلافاصله بعد از انتشار این مصاحبه اما، هواداران پرسپولیس اخبار زمان پیوستن او به الریان را بازنشر کردند؛ آنچه نشان می‌داد شجاع دو سال پیش دو ساله بسته و طبیعتا پایان فصل بازیکن آزاد خواهد بود. بعدتر هم یک خبرنگار قطری پست گذاشت و رسما ادعای خلیل‌زاده را تکذیب کرد.
بالاخره عصر ارتباطات است و گفتن دروغ به این بزرگی ساده نیست. بدشانسی شجاع این است که این بار حتی رسول‌پناهی هم در کار نیست که همه کاسه و کوزه‌ها را بر سر او بشکند یا بگوید: «می‌خواستم برگردم و ۶ ساله ببندم، اما فلانی نگذاشت.»
خلیل‌زاده موقع جدایی از پرسپولیس هم همین شوی سخیف را راه انداخت. او دنبال پول بود، اما در عین حال نمی‌خواست ژست تعصبش را ترک کند. لایک‌هایش را با جمله افسونگر «هرگز خانواده فقیرم را به پول نمی‌فروشم» گرفته بود و حالا وقت صید دلارهای نفتی بود. در نتیجه یک قربانی نامحبوب پیدا کرد و او را جلو انداخت. حالا اما کسی نیست و خلیل‌زاده باید مسوولیت تصمیمش را بپذیرد.
خودش یک بار به طعنه گفته بود: «در الریان رسول‌پناه نداریم و همه چیز سر جایش خودش است.» پس حالا هم مرد و مردانه بایست و بگو به عنوان بازیکن آزاد، انتخابت ادامه حضور در قطر بوده؛ همانطور که برخی رسانه‌های آن کشور نوشته‌اند با الاهلی توافق کرده‌ای.
خیلی‌ها به طور موقت از فوتبال ایران به کشورهای عربی رفتند، پول جمع کردند و برگشتند. کار زشتی هم نیست. زشت این است که آدم صادق نباشد، روراست نباشد، هم خدا را بخواهد و هم خرما را، هم دنبال دلار باشد و هم لاف تعصب و وفاداری بزند. قپی آمدن بس است رفیق؛ یک بار، فقط یک بار صداقت را امتحان کن، شاید خوشت آمد.