به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خطوط، چهار سال پیش، یعنی دقیقا هفته سیزدهم لیگ هفدهم پرسپولیس میهمان پارس جنوبی جم بود. بازی پرآشوب و عجیبی شد. داور برای پارس پنالتی گرفت که محسن فروزان آن را از دست داد. پرسپولیس اما با گل ثانیه‌های پایانی شایان مصلح مسابقه را برد و سه امتیاز ارزشمند گرفت.
در نشست خبری بعد از بازی، خبرنگاران بومی دسته‌جمعی روی سر برانکو ریختند. چرا؟ چون می‌گفتند داوری‌ها به سود پرسپولیس است. هی پرسیدند و هی برانکو چیزی نگفت. این داستان چند دقیقه ادامه پیدا کرد تا این که مربی کروات ناچار به واکنش شد: «عادت ندارم در مورد داوری‌ها حرف بزنم، اما همین‌قدر بگویم که پنالتی امروز، هفتمین پنالتی فصل بود که به سود پارس اعلام می‌شد؛ بیشتر از مجموع پنالتی‌هایی که برای سه مدعی بزرگ یعنی پرسپولیس، استقلال و تراکتور گرفته شده. باز هم این شما هستید که اعتراض دارید؟»
سکوت شد. رسانه‌ها فورا به بررسی ادعای برانکو پرداختند و دیدند درست می‌گوید. تا آن مقطع از فصل برای پرسپولیس، استقلال و تراکتور به ترتیب سه، یک و دو پنالتی اعلام شده بود؛ یعنی این سه تیم ۶ ضربه و پارس جم هفت ضربه. برانکو نشان داد حواسش به همه چیز هست، اما ارزش اصلی کار او چیز دیگری بود؛ این که با وجود اطلاع از این فکت جذاب، در نشست خبری قبل از بازی آن را به زبان نیاورد تا داور را تحت فشار قرار بدهد. بعد از بازی هم اگر آن همه به او نمی‌تاختند، برانکو چیزی نمی‌گفت، اما بالاخره مجبور شد با یک خط داده آماری، چهل نفر را ساکت کند.
در آرشیو خبرگزاری‌ها در مورد حواشی این بازی آمده است: «با وجود همه تنش‌ها، آرامش عجیب برانکو در کنار زمین مثال‌زدنی بود.» پس بی‌خود نیست که تیمش ثانیه آخر گل می‌زند. این نه تقدیس گذشته است و نه بت کردن آدم‌ها؛ فقط تشویق به الگوبرداری است. برانکو هم حتما اشکالاتی داشت و گاهی اعتراض هم می‌کرد، اما در فلسفه او هرگز جای حاشیه و متن عوض نشد.
کسی دشمن مربی ایرانی نیست، بلکه فقط کیفیت را مهم‌تر از ملیت می‌دانیم. همین جزییات تعیین‌کننده هستند. در دو مقطع جلال حسینی و احمد نوراللهی شهادت دادند برانکو از جیب خودش به بازیکنان پاداش می‌داد. این فرق می‌کند با داستان سرمربی فعلی تیم که ماه گذشته خودش گفت ۱۵ درصد بیشتر از بازیکنان پول گرفته. برای آن یکی از صمیم قلب می‌جنگیدند، اما برای این یکی...