به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خطوط؛ یکی از دغدغه‌های والدین این است که فرزندانشان دچار اعتیاد نشوند، اما چیزی که باید بیشتر نگران آن باشند، درگیر‌شدن فرزندان با مواد محرک است. موادی مثل گُل که مصرف آن متاسفانه روز به روز زیاد می‌شود و بسیاری را درگیر خود کرده است. جوانان با کشیدن گُل احساس شادی زیادی بدست می‌آورند و با برخی جملات آن‌ها مثل «چیز خوبی است، اعتیاد خاصی که ندارد، در مهمانی‌ها فقط برای لذت بیشتر آن را می‌کشیم، این چه اشکالی دارد، شبیه سیگار است، دیگر مثل تریاک نیست» روبه‌رو هستیم.
این احساس خوشحالی و شادی که به جوانان دست می‌دهد به نظر خودشان هیچ اشکالی ندارد، اما می‌خواهیم از منظر روانشناسی به این ماجرا نگاه کنیم. دکتر «علیرضا تبریزی» فارغ التحصیل روانشناسی عمومی و دوره دکترای روانشناسی در گفتگو با خطوط می‌گوید:
«در مغز افراد چیزی به نام پیک‌های عصبی ترشح می‌شود. پیک‌های عصبی انواع و اقسام زیادی دارند که یکی از آن‌ها به اسم دوپامین است. دوپامین نقش زیادی در خوشحال شدن افراد دارد. وقتی که در هوای گرم یک نفس خنک به ما می‌خورد، دوپامین در مغز ترشح می‌شود. همچنین وقتی عاشق می‌شویم. در کل هر اتفاقی که برای افراد لذت‌بخش باشد، دوپامین ترشح می‌شود، خلاصه این که دوپامین حال انسان را خوب می‌کند.»
متاسفانه باور نادرستی وجود دارد مبنی بر اینکه گُل اعتیادآور نیست درحالیکه گُل واقعا اعتیادآور است و راه ورود به مصرف سایر مواد را باز می‌کند. مصرف گُل در نوجوانان و جوانان موجب شادی مفرط و خنده بی‌مورد می‌شود و والدین می‌توانند متوجه شوند که فرزندشان مانند قبل نیست.
تبریزی ادامه می‌دهد: «بسیاری از مواد محرک که حال انسان را خوب می‌کند باعث بالا رفتن دوپامین مغز می‌شود.»
او مطرح می‌کند: «وقتی مغز انسان به فعال کردن دوپامین عادت کند اینقدری که فرد یک ساعت تمام بخندد، دیگر عادت مغز به مرور زمان به ترشح دوپامین از بین می‌رود.»
این روانشناس می‌گوید: «وقتی یک چیزی به نام اعتیاد به گُل وجود می‌آید دیگر انسان از هیچی لذت نمی‌برد جز گُل‌کشیدن. تا یک زمانی گُل جواب می‌دهد، ولی بعد از آن باید ماده یا دوز آن را تغییر دهند.»
تبریزی ادامه می‌دهد: «متاسفانه استفاده این‌چنینی از گُل و مواد محرک باعث می‌شود مغز در حالت طبیعی و نرمان نتواند لذت ببرد. نتواند با دیدن کوه، جنگل، دریا، پیاده‌روی، وزش کردن، غذا خوردن و موسیقی گوش‌دادن لذت ببرد، چون از نظر مغز لذت این دسته از موارد خیلی کم است. همین مسئله دلیل گرایش جوانان به مواد محرک می‌شود.»
او در مورد نقش افسردگی مطرح می‌کند: «وقتی به مرور زمان لذت کشیدن مواد محرک از بین رود، انسان دچار افسردگی می‌شود، چون دیگر از هیچی لذت نمی‌برد جز مواد.»
به نگاه این روانشناس، هرچه قدر والدین از کودکی به فرزندانشان یاد دهند که از موارد کوچک لذت ببرند، نگرانی‌شان نسبت به جذب فرزندانشان به مواد محرک کم‌تر می‌شود.
تبریزی در پایان تاکید می‌کند: «مواردی مثل ایرادگیری زیاد والدین، غر زدن آن‌ها، خوشحال‌شدن فقط با رفتن به هتل پنج‌ستاره، در تمام این موارد به فرزندان خود یاد می‌دهند که از هر چیزی نباید لذت ببرند. اگر والدین فرزندپروری را خوب یاد بگیرند و روی لذت‌بردن فرزندشان در مسائل کوچک تمرکز کنند، از جذب آن‌ها به مواد‌محرک پیشگیری می‌کنند.»